Dla osób mniej doświadczonych dobór płyt poliwęglanu komorowego pod względem przeznaczenia niejednokrotnie stanowi problem. W poniższej instrukcji postaramy się udzielić kilku wskazówek jak świadomie podjąć tę decyzję.

Montaż płyt o grubości 16mm

W przypadku montażu płyt 16mm nie ma aż tak wielu możliwości jak przy płycie 10mm. Można oczywiście stosować wszystkie sposoby, których używamy do płyt 10mm ( montaż na łatach, na łatach z profilami, na krokwiach o innym rozstawie niż 1m…) jednak wytrzymałość płyt 16mm pozwala nam zoptymalizować konstrukcję by wykorzystać cały wymiar płyt. Rozłożyć łączenia tak by były niewidoczne i wypadały na krokwiach, uniknąć stosowania wkrętów z kapturkiem, spowodować iż konstrukcja jest maksymalnie rzadka i bardzo estetyczna.

W skrócie przedstawimy proces przygotowania konstrukcji i montażu płyt. Płyty poliwęglanu komorowego fabrycznie mają zawsze szerokość 2,1m ( taka szerokość jest maksymalna w transporcie kołowym). By optymalizować konstrukcję i unikać odpadu z docinania płyt rozstaw krokwi powinien wynosić 1,06m pomiędzy osiami krokwi
( 1,05m na płytę oraz 1 cm na dylatacje ) wyjątkiem jest płyta tarasowa 16mm HG jest ona produkowana w szerokości 0,98 co powoduje, iż idealny rozstaw krokwi w osiach to 1m . Przy planowaniu konstrukcji należy uwzględnić rodzaj wykończenia krawędzi bocznych. Rozstaw skrajnych krokwi prawdopodobnie będzie inny ale o tym w kolejnym rozdziale.

Gdy konstrukcja jest gotowa można przystąpić do montażu płyt. Na krokwie naklejamy uszczelkę dolną, która stanowi uszczelnienie połączenia ale także ułatwia pracę płyty. Nie zastosowanie uszczelek może spowodować nieszczelność konstrukcji ale przede wszystkim powstaną tarcia płyty z drewnem co objawia się skrzypieniem, piszczeniem i strzelaniem gdy płyta pracuje na drewnie w trakcie rozszerzalności materiału.

Kolejno na ułożoną uszczelkę kładziemy płyty z zachowaniem 1-2 cm dylatacji

W tym momencie warto poruszyć jeszcze jedno zagadnienie. Czy montować płyty o szerokosci 1,05 czyli łączenie powstaje na każdej krokwi, czy zastosowac płytę o pełnej szerokosci 2,1 m mamy wtedy o połowę mniej łączeń. Jedno i drugie rozwiązanie jest poprawne. Gdy montujemy każdy segment osobno a płyta ma 1,05 szerokości mamy możliwość korygowania krzywizn konstrukcji na każdeym segmencie. Zdaża się że konstrukcja nie ma zachowanych kątów i lekko ucieka, wtedy kładac dużą płytę może się okazać, że nie leży nam równo na uszczelkach. Dodatkowym plusem jest to, iż montując profil łaczący dwie płyty przykręcamy go co 1m, więc stojąc na drabinie jesteśmy w stanie sięgnąć i przykręcać profil bez wchodzenia na dach. Plusem montażu płyt 2,1m jest oczywiście mniej łaczeń i szybsza instalacja jednak by przykręcić profil musimy położyć się na płyce i sięgnąć 2,1 m od krawędzi płyty.

W tym przypadku należy zachowac szczególną ostrożność i stosować podkłady np. z dużych arkuszy styropianu by ciężar naszego ciała rozłożył się na całej powierzchni. Jeśli łączymy płyty 2,1m co drugi profil wypada na całej płycie. Jednak montaż jest taki s,am kładziemy profil i przykręcamy go przez płytę do krokwi.  Na załączonym zdjęciu widzimy jedno i drugie rozwiazanie.

Kolejnym krokiem jest montaż profila górnego. Do profila należy włożyć uszczelkę. Uszczelka którą dostaniecie państwo jest podwójna. Jeśli mamy 1mb profila dostaniemy 1mb uszczelki, należy ją rozerwać na dwie cześci i umieścić w profilu.

Następnie układamy profil w miejscu gdzie jest łączenie, krokiew, uszczelka dolna, nawiercamy otwory i przykręcamy profil za pomoca wkrętów. Dokręcamy z siłą, która spowoduje ugięcie się uszczelek i dociśnięcie ich do płyty jednak nie spowoduje zagniecenia płyt!

Wykończenie krawędzi zadaszenia i przygotowanie konstrukcji

Najlepiej już na etapie planowania konstrukcji przewidzieć sposób w jaki chcemy wykończyć boki zadaszenia. Zakładając, iż rozstaw naszych krokwi to 1,06 między osiami to skrajne płyty będą się kończyć w połowie krokwi tak jak w miejscach łączenia płyt. Jest to nie lada problem, gdyż nie będzie możliwości przymocowania płyty a część krokwi będzie odsłonięta i narażona na warunki atmosferyczne.

W tym momencie musimy zdecydować jak chcemy wykończyć bok. Czy płyta ma być zlicowana z krawędzią krokwi :

Wtedy należy ustawić rozstaw pomiędzy osią krokwi przedostatniej a krawędzią osi ostatniej na wymiar płyty czyli 1,06. W takim przypadku odległość pomiędzy osiami krokwi ostatniej i przedostatniej wyniesie ok 1,02-1,03m. W tej sytuacji montowanie profila wykończeniowego F jest opcjonalne ale nie konieczne.

Drugim sposobem jest wypuszczenie płyty poza obrys krokwi. W tym przypadku rozstaw musi wynosić 1,03 pomiędzy osiami minus długość wypuszczonego odcinka. Jeśli chcemy wypuścić 10cm płyty poza obrys krokwi należy ustawić 1,03-0,1m= 0,93m i taki powinien być rozstaw pomiędzy osiami  krokwi ostatniej i przedostatniej. Procedura ta musi być wykonana analogicznie dla obu stron zadaszenia.

W tym przypadku zaleca się montaż profila wykończeniowego F co zapobiega podciekaniu wody pod płytę i zalewaniu krokwi.

Montaż taśmy paroprzepuszczalnej oraz profila wykończeniowego F

Jednym z najważniejszych elementów wpływających na trwałość płyt jest zabezpieczenie otwartych krawędzi. Zamknięcie szczelne komór klejem, silikonem itp. Jest niewłaściwe jeśli zamkniemy w komorze wilgoć, w trakcie zmian temperatury będzie się ona skraplać -parować skraplać ….. . Właściwym rozwiązaniem jest zastosowanie taśmy paroprzepuszczalnej. Zapobiega ona dostawaniu się brudu, wilgoci, drobnych żyjątek do płyty a pozwala na wyjście wilgoci znajdującej się wewnątrz komór. Taśmę stosujemy na wszystkich otwartych komorach. Po naklejeniu taśmy należy nałożyć profil F, który zapobiega uszkodzeniom taśmy i zakrywa ją wizualnie.

Montaż profili wykończeniowych F

Najskuteczniejszym sposobem wykończenia płyt jest stosowanie profili dookoła zadaszenia. Dzięki swojemu kształtowi profil F spełnia dwie funkcje. Z tyłu zadaszenia ( najczęściej przy ścianie budynku) oraz po bokach profil montujemy noskiem do góry co tworzy barierę dla wody i kieruje ją ku dołowi.

Odwrotnie robimy przy okapie, czyli w miejscu gdzie woda spada z daszku i wpada do rynny lub na ziemię. W tym miejscu nosek musi być skierowany w dół co powoduje odcięcie wody i zapobiega podciekaniu.

Bezwzględnie odradza się stosowania profili z poliwęglanu do instalacji zadaszeń. Wszyscy producenci informują, iż profile łączące i zamykające z poliwęglanu mogą służyć do zastosowania wewnątrz lub do łączenia i wykańczania ścian. Nigdy nie stosujemy ich do łączenia płyt na dachach !